Panama Stad

Nog steeds op school. Die subjuntivo wil nog niet echt. Maar het is vooral aan de kookkunsten van mijn ‘mama’ (geboren Italiaanse) te danken dat ik nog een week blijf hangen. Goed vegetarisch voedsel moet je koesteren, er zal nog genoeg sla met droge rijst komen. Ondertussen erg veel rondgelopen. Mijn nieuwe slippers zijn al volledig ingelopen. En mijn eerste luiaard en ander gespuis gespot!

Een aparte stad. Een stad waar de straten in theorie een naam hebben, maar die staat nergens, en weet niemand. De manier waarop je een taxichauffeur uitlegt waar je moet zijn is iets als; ‘Bij El Dorado Mall rechtdoor, tot aan het restaurant Fridays, voor het tankstation naar links, dan tweede straat links na het park, en stoppen bij het huis aan de linkerkant met dat rode dak’. Goddank ben ik intermediate spaans en niet beginner. Ik dacht de eerste dag nog dat de grote hoge M van McDonalds een goed oriëntatiepunt was, totdat bleek dat die elke paar meter te vinden zijn ;)

Een stad waar rijk en arm, prachtig en vervallen, gevaarlijk en veilig aan elkaar grenzen. Zowel Panama Viejo als Casco Viejo (twee toeristische gebieden) grenzen aan de meest beruchte wijken van de stad. Wijken waarin bendes regeren. Het ghetto leven, hier ‘rakataka’ genoemd. Toeristenpolitie houdt nauw in de gaten of je niet een stap te ver in de verkeerde richting zet. Voor je het weet sta je in een buurt waar je liever niet wilt zijn. Ook staan in Casco Viejo de meest prachtige gerestaureerde koloniale gebouwen en de totaal vervallen doch bewoonde ruïnes zij aan zij.

Een stad met de ambitie het nieuwe Dubai of Miami te worden. Extreme, bizarre, glinsterende, hoge gebouwen schieten als paddenstoelen uit de grond. Al die hoge gebouwen zijn gebouwd in de afgelopen tien jaar. Er worden kleine eilandjes aangelegd voor hen die wat meer privacy wensen. Er is veel rijkdom. Niet alleen door het kanaal (een enkeltje kanaal kost een paar honderd dollar voor een kleine boot, tot een half miljoen voor een enorme boot), maar ook is Panama de plek waar veel internationale bedrijven en banken hun hoofdvestiging hebben voor de Latijns-Amerikaans markt. Het financiële klimaat is gunstig, en het land is relatief stabiel en welvarend. Het gaat hier, in tegenstelling tot sommige koude kikkerlandjes die op de rand van de afgrond bivakkeren, goed. En ja, een deel van de extreem rijken werkt vast en zeker in de witte poeder sector.

Een stad met veel gaten. In de wegen. Putdeksels zijn hier een gewild item en worden gejat bij het leven. Het ijzer levert centen op. Een mede-student heeft kennisgemaakt met zo’n put. Zo liep hij over straat, en zo hing hij tot aan z’n schouders in een put. Gelukkig heeft hij er niks aan overgehouden, maar continu naar beneden kijken, met een schuin oog op het verkeer, is de way to go. Al moet je tegelijktijd de lucht in de gaten houden, of de dreigende zwarte wolken (indrukwekkend!) al naderen. Zonder paraplu kun je hier niet de straat op, het regent momenteel regelmatig en dat gaat er niet bepaald zachtzinnig aan toe. Straten veranderen in rivieren. Eigenlijk is de zomer (droge seizoen) nu begonnen, maar ook hier is het weer van slag.

Ondertussen hebben diverse toetsen op mijn toetsenbord het begeven en is het behelpen geblazen met m’n iphone. Ojalá (iets als ‘ik hoop’, ik vind het zo’n mooi woord) dat ‘ie gerepareerd kan worden!

Panama City

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s